Skierowanie do mediacji przez sąd pracy

Do rozwiązania sporu pomiędzy pracownikiem a pracodawcą może dojść w wyniku przeprowadzenia mediacji. Pozwala ona na rozwiązanie rzeczywistego konfliktu między stronami, bez podziału na stronę wygraną czy przegraną, który jest zasadniczy w rozstrzygnięciu sporu przez sąd powszechny. Mediacja może być prowadzona również po wniesieniu pozwu do sądu pracy. Jednym ze sposobów wszczęcia postępowania mediacyjnego jest skierowanie przez sąd do mediacji stron, które zwróciły się o rozstrzygnięcie sprawy do sądu powszechnego – tzw. mediacja sądowa. Zgodnie z art. 183 (8) § 1 kpc, sąd aż do pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę może skierować strony do mediacji. Przejawem właściwej ekonomiki procesu, jest zasada wyrażona w art. 183 (8) § 2 kpc, zgodnie z którą sąd może kierować strony do mediacji tylko raz w toku postępowania. Jeżeli skierowanie stron na mediację ma miejsce na rozprawie, ogłoszenie postanowienia o skierowaniu stron do postępowania mediacyjnego zostanie wpisane do protokołu rozprawy. Na posiedzeniu niejawnym sąd natomiast wyda w tym zakresie stosowne postanowienie.

Nieskierowanie we wstępnym okresie postępowania sądowego stron do mediacji, nie ogranicza stron w dostępie do tego odformalizowanego sposobu załatwienia sporu. Nawet w późnym etapie postępowania sądowego sąd, na zgodny wniosek stron, może je skierować do mediacji. Poza tym tego typu mediacja zależy również od uznania stron. Mediacji bowiem nie prowadzi się, jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia o skierowaniu do mediacji nie wyraziła zgody na mediację. Kierując strony do mediacji, sąd zakreśla stronom termin na prowadzenie mediacji na okres do miesiąca lub na dłużej na zgodny wniosek stron (art. 183 (10) § 1 kpc). Ponowne wyznaczenie rozprawy może nastąpić dopiero po upływie powyższych terminów lub wcześniej, jeżeli choć jedna ze stron oświadczy, że nie wyraża zgody na dalsze prowadzenie mediacji (art. 183 (10) § 2 KPC). Samo zerwanie mediacji lub odmowa przystąpienia do niej nie powodują dla żadnej ze stron ujemnych skutków procesowych, natomiast nieusprawiedliwiona odmowa uczestniczenia w mediacji, przy uprzedniej zgodzie strony na nią, może wywoła negatywne następstwo w postaci obciążenia takiej strony kosztami postępowania (art. 103 § 2 KPC).